Three weeks in California

Dzisiaj mijają równe trzy tygodnie od kiedy postawiłam mój pierwszy krok na californijskiej ziemi i zaczęłam zupełnie inne życie tutaj w Los Altos. Patrząc z perspektywy tych tygodni mogę już co nieco powiedzieć o tym, jak wygląda californijski styl życia. Powolutku sama zaczynam się wdrażać we wszystko i myśleć o tym miejscu jako o "domu" (tymczasowym, ale jednak). Powoli tworzę swoje małe rytuały  i przestaję zauważać mechanizmy które sterują codziennością. Oswajam ten świat i chyba nieźle mi to na razie wychodzi :) Wychodzi mi - jak sądzę - tym lepiej, że mimo tego, że wszystko zaczyna być przewidywalne, nie dziwi mnie już widok z mojego okna i znam dobrze pobliskie drogi, to cały czas dostrzegam piękno okolicy w której mieszkam i każda myśl o tym, gdzie teraz jestem wywołuje uśmiech na mojej twarzy.

No dobra, dobra, ale zejdźmy na ziemię - przecież wcale nie mieszkam w raju i nie zawsze jest tak pięknie i różowo ;) Jak wygląda moje codzienne życie? Czy nie tęsknię? Czy nie żałuję, że tu przyjechałam?
Wbrew pozorom na te trzy pytania mogę odpowiedzieć jednym i tym samym stwierdzeniem: jak na razie mam tyle zajęć, że nie mam czasu na tęsknotę i myślenie o tym, co się dzieje po drugiej stornie oceanu. Oczywiście, że zdarzają się momenty, kiedy zrobi się trochę nostalgicznie. Szczególnie wieczorami, o zmierzchu, kiedy jestem po całym dniu pracy i mam ochotę odpocząć i pogadać z kimś zupełnie normalnie bez wysiłku, tęskno mi do moich przyjaciół. Jasne, że mogę wyjść gdzieś z innymi au pair, ale prawda jest taka, że czasami jest już za późno, czasami jestem za bardzo zmęczona, a przede wszystkim - powiedzmy sobie szczerze - to dopiero początek mojego pobytu tutaj i nie znamy się jeszcze wszystkie zbyt dobrze. Siłą rzeczy takie spotkania nie są tak swobodne i naturalne, jak rozmowy z przyjaciółmi z którymi znamy się jak łyse konie.

Moje dni podporządkowane są pracy. Tak, tak, trzeba wyraźnie zaznaczyć, że bycie au pair to praca na pełen etat i lepiej mieć to na uwadze zanim postanowi się wyjechać. Ja pracuję sporo bo między 40-45h, czyli właściwie maksimum tego, ile mogę pracować. Wiem, że są szczęściary, które pracują po 20 godzin tygodniowo, ale raczej nie należą do większości. Dużym plusem mojego grafiku są za to wolne weekendy, co mnie niezmiernie cieszy :) Próbuję wycisnąć z nich, ile tylko się da. Dodatkowo mogę używać samochodu również po godzinach pracy co mocno ułatwia mi życie, więc narzekać nie mogę.

Moja host rodzina jak na razie zdecydowanie mi odpowiada i dobrze się dogadujemy, ale myślę, że dzieciakom i pewnym charakterystycznym cechom amerykańskiego stylu wychowywania dzieci poświęcę osobnego posta, bo w przeciwnym razie ten byłby bardzo długi.

Zdjęcia pochodzą z jednego z moich samotnych wieczornych spacerów. A właściwie powinnam napisać, że ten był prawie samotny, bo towarzystwa w oczekiwaniu na nadejście nocy dotrzymał mi nie kto inny jak kojot ;) Kolory są zachowane naturalne. Nie przerabiałam zdjęć, natura sama zadbała o piękne światło zachodzącego słońca.